Teño a desgracia de ser funcionaria no Concello de Santiago ( PSOE, BNG ); ó que tiven que demandar por acoso laboral vertical. Sí, señoras e señores, ¡ unha vai a traballar e acaba nos tribunais !. Eles que tanto predican o respecto, a tolerancia, a dignidade e igualdade da muller e bla, bla, bla, resulta que cando o teñen que aplicar parece ser que só e cousa á que teñen dereito os amigos.
Denunciei a nivel interno un caso de acoso laboral de 5 compañeiro presentando un informe no que redactaba todas as vexacións que tiven que soportar ( aillamento, intimidacións, pecháronme en horas de traballo nas instalacións e á hora de saída, colocaron calendarios de chicas semiespidas nos vestiarios, unha patada, , etc.... ). O Concello abre unha investigación para aclarar os feitos na que saltáronse as normas legais máis esenciais, e todo o que eu dixen caía en saco roto. De denunciante paso a ser denunciada como acosadora. A resolución do Concello de dita investigación di: primeiro que todo esto prescribiu ( cando eu sigo presentando informes do acoso destes señores incluso durante a investigación ); segundo que non é acoso laboral, senón faltas leves ( ¡ unha patada falta leve ! ). E terceiro, para máis inri, tamén acordan facer unha avaliación psicosocial de mi persoa. Deciden cambiarme de posto de traballo e agora traballo soa. Interpoño un recurso de reposición ó que non se me contesta co que non me queda outra opción que demandar ó Concello e me vexo metida nun contencioso administrativo tendo que pagarme eu do meu peto o meu avogado e procurador mentras ós meus acosadores os defende o avogado do Concello cos cartos dos seus impostos señoras e señores. A realidade supera a ficción ¿ non lles parece ?. O xuicio vaise celebrar o 8 -6 - 2009.
Carta para a prensa de Margarita Echave Durán
Marga es la amiga de mi hermana que la acompañó y le hizo pasar los mejores momentos cuando estaba ingresada en el hospital, dispuesta siempre a ayudar, aparecía sin que nadie se lo pidiese. Franca, abierta, alegre, solidaria, ecologista, comprometida con todas las causas, consecuente con sus principios-que ni come pulpo porque prevalezca la especie-yo la llamo la guerrera de las flores. Trabaja en un entorno totalmente masculino y carga con un caso de acoso desde hace unos cuantos años.
Como pelea sola, no pertenece a ningún partido político, asociación o cualquier otra organización que suponga un grupo de presión sobre el poder, ya sabemos que individualmente, resulta mucho más difícil ejercer nuestros derechos, se enfrenta a un expediente contencioso administrativo contra el concello de Santiago de Compostela, gobernado por el psoe en coalición con el bng.
Individuo a individuo, persona a persona, yo, desde aquí, como amiga y mujer, le presto mi voz y lo que haga falta.
Mil besos para ti, Marga!
ÁNIMO!
SÍ, SE PUEDE!
(podéis apoyarla dándole toda la publicidad posible a su carta, gracias! y si se os ocurre algo más o mejor, me lo decís que yo me apunto también.)